ژاکت پوشیدنی جدید از رطوبت هوا آب آشامیدنی تولید میکند
پژوهشگران دانشگاه تگزاس در آستین از توسعه ژاکتی پوشیدنی خبر دادهاند که میتواند با جذب رطوبت موجود در هوا، روزانه بین ۴۰۰ تا ۹۰۰ میلیلیتر آب آشامیدنی تمیز تولید کند. این فناوری برای افرادی طراحی شده که در محیطهای فاقد زیرساخت مطمئن آب فعالیت میکنند؛ از کوهنوردان و کمپزنها گرفته تا کارگران کشاورزی و نیروهای امدادی. بهگفته محققان، این لباس میتواند راهی قابلحمل برای تأمین آب در شرایط دشوار فراهم کند.
در قلب این طرح، پارچهای ویژه برای جذب رطوبت هوا قرار دارد که بخار آب را جمعآوری و آن را به واحدهای جداشدنی منتقل میکند. این واحدها سپس درون یک جمعکننده تاشو قرار میگیرند و با حرارتدیدن، آب ذخیرهشده را آزاد میکنند. میزان آب تولیدی این ژاکت به شرایط محیطی و سطح رطوبت بستگی دارد، اما در بهترین حالت میتواند به ۹۰۰ میلیلیتر در روز برسد؛ رقمی که برای یک سامانه پوشیدنی قابلتوجه بهنظر میرسد.
اهمیت این پروژه از آنجا ناشی میشود که جو زمین در هر لحظه حدود ۱۲۹۰۰ کیلومتر مکعب بخار آب در خود دارد؛ حجمی عظیم که از نظر تئوری میتواند میلیونها مخزن بزرگ را پر کند. با این حال، مشکل اصلی در پراکندگی بالای این رطوبت نهفته است؛ مسئلهای که برداشت مستقیم آب از هوا را به فرایندی پیچیده و وابسته به فناوریهای تخصصی تبدیل میکند. ژاکت جدید تلاشی برای بهرهبرداری عملی از همین منبع پراکنده بهشمار میرود.
تیم تحقیقاتی سازنده این ژاکت، استفاده از این ماده را تنها به پوشاک محدود نمیبیند. آنها در حال بررسی راههایی برای بهکارگیری این فناوری در تجهیزات دیگری مانند کولهپشتی، چادر، پناهگاههای اضطراری و دیگر ابزارهای مورد استفاده در فضای باز هستند. چنین رویکردی میتواند دامنه کاربرد این ماده را از یک لباس شخصی فراتر ببرد و آن را به بخشی از تجهیزات امدادی، سفر و فعالیتهای میدانی در مناطق کمآب تبدیل کند.
این پروژه در ادامه تلاشهای همین گروه برای استحصال آب از هوا توسعه یافته است و پژوهشگران این تیم پیشتر دستگاه دیگری ساخته بودند که توانست در دو اقلیم کاملاً متفاوت، در مجموع عملکردی رکوردشکن از خود نشان دهد و ۱.۳ لیتر آب آشامیدنی تمیز از هوا استخراج کند. این آزمایشها در بیابان خشک چیواوا در ایالت نیومکزیکو و همچنین در آبوهوای مرطوبتر شهر آستین انجام شد؛ دو محیطی که شرایط بسیار متفاوتی برای سنجش کارایی چنین فناوریای دارند.
نتایج این آزمایشها نشان میدهد رطوبت موجود در جو، با وجود پراکندگی بالا، میتواند در آینده به یکی از منابع مکمل برای مقابله با کمبود آب آشامیدنی تبدیل شود؛ بهویژه در موقعیتهایی که دسترسی به شبکه آب یا زیرساختهای پایدار ممکن نیست. اگرچه خروجی فعلی این ژاکت هنوز در مقیاس محدود قرار میگیرد، اما ترکیب قابلیت حمل با امکان تولید آب در محل، آن را به گزینهای امیدوارکننده برای کاربردهای اضطراری و فضای باز تبدیل کرده است.
