
شیائومی از MiMo Code رونمایی کرد؛ دستیار برنامهنویسی هوش مصنوعی با حافظه ماندگار
شیائومی بهتازگی MiMo Code V0.1.0 را بهصورت متنباز منتشر کرده؛ یک دستیار برنامهنویسی مبتنی بر هوش مصنوعی که در محیط ترمینال فعالیت میکند و با هدف رفع یکی از مشکلات رایج ابزارهای کدنویسی مبتنی بر AI توسعه یافته است. بسیاری از این ابزارها در پروژههای طولانی و پیچیده، بهمرور بخشی از اطلاعات و تصمیمات قبلی را از دست میدهند، اما شیائومی مدعی است MiMo Code برای مدیریت بهتر این چالش طراحی شده.
خانواده MiMo پیش از این نیز توجه کاربران حوزه هوش مصنوعی را به خود جلب کرده بود. مدل MiMo-7B که در سال ۲۰۲۵ معرفی شد، نخستین مدل متنباز شیائومی با تمرکز بر استدلال و تولید کد بهشمار میرفت. میمو کد بر پایه همان فناوری شکل گرفته، اما این بار تنها یک مدل زبانی نیست و در قالب یک عامل هوشمند کامل ارائه شده که میتواند در روند توسعه پروژههای نرمافزاری طولانیمدت، مستقیماً از طریق ترمینال به کاربران کمک کند.
این ابزار بر پایه پروژه متنباز اوپنکد توسعه یافته و تحت مجوز MIT منتشر شده. به همین دلیل توسعهدهندگان میتوانند آزادانه از آن استفاده کنند، تغییرات دلخواه خود را روی آن اعمال کنند یا پروژههای جدیدی بر مبنای آن بسازند. شیائومی همچنین دسترسی رایگان به مدل MiMo-V2.5 را بهصورت پیشفرض در اختیار کاربران قرار داده تا بدون نیاز به پیکربندیهای پیچیده بتوانند کار با این ابزار را آغاز کنند.
در کنار مدل اختصاصی شیائومی، امکان اتصال MiMo Code به سرویسهای شخص ثالث نیز فراهم شده. کاربرانی که تمایل داشته باشند از مدلهای دیگری استفاده کنند، میتوانند این عامل هوشمند را به سرویسهایی مانند دیپ سیک، Kimi و GLM متصل کنند. این قابلیت به توسعهدهندگان اجازه میدهد بسته به نیاز پروژه یا ترجیحات شخصی، زیرساخت پردازشی موردنظر خود را انتخاب کنند.
یکی از مهمترین قابلیتهای MiMo Code سیستم حافظه ماندگار آن است. در بسیاری از دستیارهای برنامهنویسی مبتنی بر هوش مصنوعی، تمام اطلاعات در محدوده پنجره زمینه یا Context Window نگهداری میشود. زمانی که این فضا تکمیل شود، مدل بهتدریج بخشی از تصمیمات، مکالمات و جزئیات قبلی را فراموش میکند. شیائومی برای جلوگیری از این مشکل، مکانیزم متفاوتی را در معماری عامل جدید خود در نظر گرفته.

در این ساختار، یک زیرعامل مستقل در پسزمینه بهطور مداوم وضعیت پروژه و اطلاعات مرتبط را مدیریت میکند. این بخش وظیفه دارد زمینههای مهم را ذخیره و سازماندهی کند تا اطلاعات حیاتی از بین نروند. هنگامی که گفتوگوی فعال به محدودیت ظرفیت خود نزدیک شود، زیرعامل مذکور تمامی دادههای ضروری را در قالب یک خلاصه ساختاریافته فشرده میکند و در اختیار عامل اصلی قرار میدهد تا روند کار بدون از دست رفتن اطلاعات ادامه پیدا کند.
شیائومی قابلیت دیگری با نام Dream را نیز در این ابزار قرار داده. این ویژگی بهصورت خودکار هر هفت روز یکبار اجرا میشود و یک عامل نگهداری جداگانه را فعال میکند. وظیفه این عامل بررسی نشستهای قدیمی و فایلهای حافظه است. در این فرایند، دادههای تکراری حذف میشوند، مسیر فایلها مورد ارزیابی قرار میگیرند و در نهایت اطلاعات موجود به یک مخزن حافظه بلندمدت بهینه و بهروزشده تبدیل میشود.
میمو همچنین از سیستمی اختصاصی به نام Harness بهره میبرد که مشخصاً برای مدلهای خانواده MiMo توسعه یافته. برخلاف برخی ابزارهای مشابه که تنها مدل را بهعنوان یک رابط API عمومی در نظر میگیرند، این چارچوب تلاش میکند قابلیتهای ذاتی مدل را بهصورت مستقیمتر مورد استفاده قرار دهد. هدف از این رویکرد، افزایش بهرهوری و استفاده مؤثرتر از تواناییهای پایه مدل عنوان شده است.
در کنار این بخش، قابلیتی با نام Compose Mode نیز در دسترس قرار گرفته که از طریق فشردن کلید Tab فعال میشود. با استفاده از این حالت، کاربر بهجای درخواست اجرای مراحل جداگانه، میتواند صرفاً هدف یا ایده کلی خود را مطرح کند. سپس عامل هوشمند تلاش میکند کل فرایند را از مرحله برنامهریزی و طراحی گرفته تا کدنویسی، آزمایش و بازبینی نهایی بهصورت یکپارچه مدیریت و اجرا کند.
شیائومی مدعی است این رویکرد میتواند به تولید خروجیهایی در سطح محصولات صنعتی منجر شود. هرچند این ادعا بلندپروازانه به نظر میرسد، اما شرکت برای پشتیبانی از آن به نتایج بنچمارکها اشاره کرده است. طبق اعلام شیائومی، MiMo Code موفق شده امتیاز ۶۲ درصد را در SWE-Bench Pro و ۷۳ درصد را در Terminal Bench 2 کسب کند. این شرکت همچنین میگوید عملکرد ابزار جدیدش حدود پنج درصد بهتر از Claude Code بوده، آن هم در شرایطی که هر دو از یک مدل پایه مشترک استفاده کردهاند.
علاوه بر این، پشتیبانی از ورودی صوتی نیز بهصورت داخلی در MiMo Code ارائه شده است. این قابلیت توسط فناوری MiMo-V2.5-ASR تأمین میشود و به کاربران امکان میدهد دستورات خود را بهصورت گفتاری وارد کنند، خطاهای تایپی را اصلاح کنند یا فرمانهایی مانند ارسال و اجرا را بدون استفاده از صفحهکلید صادر کنند. نصب این ابزار نیز ساده اعلام شده و کاربران مک و لینوکس میتوانند آن را با یک دستور ترمینال نصب کنند، در حالی که نسخه ویندوز از طریق npm در دسترس است.




