تصویر دای فاششده اگزینوس ۲۷۰۰ از تغییرات مهم تراشه پرچمدار سامسونگ خبر میدهد
تصویر فاششده از دای اگزینوس ۲۷۰۰ سامسونگ، که انتظار میرود در سال ۲۰۲۷ عرضه شود، جزئیات مهمی از معماری آن را آشکار کرده است. این تراشه ظاهراً با فرآیند SF2P شرکت Samsung Foundry ساخته میشود و به دو هسته اولیه، هشت هسته پرو، یک NPU بزرگ، حافظه SLC با ظرفیت نسبتا بالای ۲۴ مگابایت و پردازنده گرافیکی اختصاصی Xclipse 970 مجهز خواهد بود. پشتیبانی از LPDDR6 نیز در چیدمان دای دیده میشود.
SemiAnalysis این تصویر را نخستین نگاه اختصاصی به اگزینوس ۲۷۰۰ توصیف کرده است و طبق اطلاعات منتشرشده، Xclipse 970 همچنان هشت WGP دارد؛ همان تعداد WGP موجود در Xclipse 960 تراشه اگزینوس ۲۶۰۰. در سوی دیگر مودم مانند نسل قبل داخل SoC ادغام نشده و یک قطعه جداگانه باقی میماند. حاشیهنویسیهای مربوط به IP پردازنده نیز پس از بررسی کاربر X با نام Piglin (@Shulker1024) اصلاح شدهاند.
مهمترین تغییر به ساختار CPU مربوط میشود، جایی که اگزینوس ۲۷۰۰ ظاهراً دو هسته اولترا از دو خانواده متفاوت Arm دارد: یک C1-Ultra با فرکانس ۳.۳۶ گیگاهرتز در کنار چهار C1-Pro با فرکانس ۲.۸۸ گیگاهرتز و یک C2-Ultra با فرکانس ۴.۲۴ گیگاهرتز همراه چهار C2-Pro با فرکانس ۳.۷۴ گیگاهرتز. بنابراین تراشه در مجموع ۱۰ هسته دارد و هستههای C1 و C2 برای سطوح متفاوت عملکرد طراحی شدهاند.
این ساختار با روند دو هسته Prime در صنعت همسو است، اپل سالهاست دو هسته Prime دارد، کوالکام از نخستین اسنپدراگون ۸ الیت چنین رویکردی دارد و شیائومی Xring O3 نیز چیدمان دو Prime نسل قبل، یعنی O1، را ادامه داده است. دایمنسیتی ۹۶۰۰ پرو میتواند نخستین تراشه مدیاتک با دو هسته Prime باشد و انتظار میرود اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۶ اکستریم نیز رویکرد فعلی کوالکام را حفظ کند.
دو هسته متفاوت Ultra در Exynos 2700 احتمالاً برای حل مشکل اگزینوس ۲۶۰۰ در نظر گرفته شدهاند. Geekerwan در تراشه قبلی به نبود یک رده هستهای قدرتمند میان یک هسته Prime و ۹ هسته میانی اشاره کرده بود. در بارهای کاری بینابینی، سامسونگ مجبور میشد سه هسته میانی را تا ۳.۲۵ گیگاهرتز افزایش دهد؛ اقدامی که آنها را از محدوده کارآمد خارج و مصرف انرژی را نامتناسب بیشتر میکرد.
وجود یک هسته Ultra دوم با فرکانس پایینتر میتواند پیش از فعالشدن قدرتمندترین هسته، گزینه مناسبتری برای زمانبندی پردازنده فراهم کند. از سوی دیگر پشتیبانی از LPDDR6 سقف پهنای باند حافظه را افزایش میدهد؛ موضوعی مهم برای GPU، زیرا Geekerwan دریافت Xclipse 960 بیشتر با محدودیت پهنای باند مواجه بود تا کمبود توان محاسباتی. این GPU حدود ۲۳ درصد از مساحت دای اگزینوس ۲۶۰۰ را اشغال میکرد.
Xclipse 960 حدود ۴۶ درصد بیشتر از GPU Adreno در یک SoC قابلمقایسه از کوالکام فضا اشغال میکرد و توان پردازشی تئوری آن حدود ۷ ترافلاپس بود. بااینحال پهنای باند حافظه LPDDR در Exynos 2600 به بیش از ۸۰ گیگابایتبرثانیه محدود میشد و تنها ۲ مگابایت کش L2 برای GPU وجود داشت که در بارهای سنگین، منابع محاسباتی هنگام انتظار برای حافظه بلااستفاده میماندند.
هنوز مشخص نیست L2 در Xclipse 970 بزرگتر شده باشد، اما نسبت مساحت هشت WGP به کل بلوک GPU ظاهراً از نسل قبل کمتر است. این تغییر میتواند نشانه اختصاص فضای بیشتر به منطق Uncore، از جمله L2، واحدهای Raster و رابطهای Cache Coherency باشد. بااینحال اندازه بلوک GPU اعلام نشده و وضوح تصویر نیز برای تخمین ظرفیت واقعی L2 از روی مساحت کافی نیست.
اگر ظرفیت L2 افزایش یافته باشد، ترکیب آن با پهنای باند بیشتر LPDDR6 میتواند گلوگاه حافظهای شناساییشده در Exynos 2600 را کاهش دهد. با این حال این برداشت همچنان قطعی نیست و بر ظاهر تصویر دای تکیه دارد. اطلاعات فعلی مربوط به نمونه مهندسی و افشای پیش از عرضه است؛ بنابراین مشخصات Exynos 2700 ممکن است تا زمان ورود دستگاههای مجهز به آن به بازار تغییر کند.
