
این سریعترین پردازنده در گیکبنچ است! M5 Ultra از پرچمدار ۱۹۲ رشتهای ورکاستیشن AMD جلو زد
اپل با تراشه M5 Ultra در بنچمارک گیکبنچ ۷ توانسته از Ryzen Threadripper PRO 9995WX، پردازنده ورکاستیشن ۹۶ هستهای AMD، پیشی بگیرد. این تراشه با ۳۶ هسته پردازشی، در آزمون چندهستهای حدود ۱۱ درصد امتیاز بالاتری ثبت کرده است؛ در حالی که رقیب آن ۱۹۲ رشته پردازشی و فرکانس بوست تا ۵.۴ گیگاهرتز دارد. این نتیجه، برتری قابل توجه Apple Silicon را در این مقایسه نشان میدهد.
برتری M5 Ultra در بخش تکهستهای حتی بیشتر است و این تراشه در Geekbench 7 امتیاز ۳۷۷۴ را به دست آورده، در حالی که Ryzen Threadripper PRO 9995WX با امتیاز ۲۵۷۸ کار خود را به پایان رسانده است؛ اختلافی معادل ۴۶.۴ درصد به نفع اپل. با این حال، نتیجه همه آزمایشها یکسان نبود و پردازنده AMD در تعدادی از تستهای Geekbench 7 عملکرد بهتری از M5 Ultra نشان داد.
نتایج گیکبنچ M5 Ultra:



در آزمایشهایی مانند Ray Tracer و Clang، تعداد بالای هستههای Threadripper PRO 9995WX به کمک آن آمد و پردازنده AMD در وظایف ریاضی و رندرینگ با پردازش موازی گسترده، عملکرد بسیار بهتری داشت. این پردازنده در برخی از این تستها توانست تا ۵۸.۸ درصد از M5 Ultra جلو بیفتد. در مقابل، معماری حافظه یکپارچه M5 Ultra در آزمایشهایی مانند Photo Editor، HDR و Photo Library برای آن مزیت ایجاد کرد.
در مجموع آزمونهای تکهستهای، M5 Ultra تقریباً با اختلاف چشمگیری برتری داشت و تنها اجرای تست Photo Editor به سود Threadripper PRO 9995WX تمام شد. در برخی دیگر از آزمایشها، فاصله عملکردی به ۲۵۲.۵ درصد به نفع اپل رسید. این اختلافها نشان میدهد نتیجه بنچمارک به نوع بار کاری وابسته است و تعداد بیشتر هستههای پردازنده AMD همیشه به معنای عملکرد بالاتر در همه سناریوها نیست.
نتایج گیکبنچ Threadripper PRO 9995WX:



از نظر طراحی سیستم نیز دو تراشه مسیر متفاوتی دارند، M5 Ultra قرار است در محصولاتی با ابعاد جمعوجور مانند Mac Studio استفاده شود، در حالی که Ryzen Threadripper PRO 9995WX برای حفظ عملکرد اوج خود به شاسی بسیار بزرگ و خنککنندههای پردازنده قدرتمند و مرتفع نیاز دارد. بنابراین مقایسه این دو تراشه فقط به امتیاز بنچمارک محدود نمیشود و تفاوت رویکرد آنها در ساخت سیستم نیز اهمیت دارد.
Threadripper PRO 9995WX در برخی آزمایشهای اورکلاک نیز توانسته با استفاده از نیتروژن مایع یا LN2، هر ۹۶ هسته خود را بهصورت پایدار روی فرکانس ۵.۸ گیگاهرتز نگه دارد. با این حال، دستیابی به چنین فرکانسی هزینه توان بالایی داشته و مصرف برق سیستم در این شرایط به ۱۰۰۰ وات رسیده است.




