پایان طوفانی، چهرهای ماندگار؛ استارشیپ به رنگ نارنجی پیش از فرود در اقیانوس

اسپیس ایکس تصاویر تازهای از مرحلهی بالایی موشک استارشیپ منتشر کرده که پس از پرواز موفقیتآمیز دهم و فرود در اقیانوس هند ثبت شدهاند. این پرواز برای اسپیسایکس نقطهعطفی بزرگ بود، زیرا شرکت توانست به همه اهداف اصلی آزمایشی برای خودِ سفینه و همچنین بوستر «Super heavy» دست پیدا کند.
نکتهی منحصربهفرد دربارهی این پرواز آن بود که بدنهی استارشیپ هنگام آغاز فرود به آب، به رنگ نارنجی درخشان درآمده بود. اسپیسایکس تاکنون درباره دلیل این پدیده توضیحی نداده، اما بهنظر میرسد نتیجهی قرار گرفتن موشک تحت فشارهای شدید و استفاده از مجموعهای متنوع از کاشیهای محافظ حرارتی در طول آزمایش باشد.
پرواز دهم برای مرحلهی بالایی استارشیپ اهمیت ویژهای داشت، چرا که در سال ۲۰۲۵ هنوز به هیچیک از اهداف اصلی آزمایشی دست نیافته بود. پروازهای ۷، ۸ و ۹ همگی با شکست مواجه شدند و استارشیپ تنها در پرواز نهم توانست به مسیر زیرمداری برسد، اما هنگام ورود مجدد به جو کنترل خود را از دست داد. بنابراین انتظارها از پرواز دهم بسیار بالا بود و خوشبختانه این بار موشک توانست با موفقیت به اهداف تعیینشده برسد.
پس از این آزمایش، اسپیسایکس برای نخستین بار تصاویر و فیلمهای فرود سفینه را منتشر کرد که رنگ نارنجی غیرعادی در سمت روبهزمین آن را نشان میداد. این تصاویر تازه پس از نماهای دیدنی موتورهای بوستر «سوپر هوی» منتشر شد؛ همان نماهایی که ۳۳ موتور را در لحظهی پرتاب بهصورت همزمان در حال احتراق به تصویر میکشیدند.
ویژگی برجستهی تصاویر جدید، تغییر رنگ سپر حرارتی سفینه است. به گفتهی ایلان ماسک، سپر حرارتی یکی از پیچیدهترین بخشهای استارشیپ است، زیرا اسپیسایکس آن را برای استفادهی مجدد کامل طراحی میکند تا امکان پروازهای سریع و پیدرپی این موشک فراهم شود. در جریان پرواز دهم، شرکت همچنان به آزمایش این سپر ادامه داد و پیش از پرتاب اعلام کرده بود که از کاشیهای فلزی استفاده کرده و در بخشهایی نیز عمداً فاصلههایی میان کاشیها باقی گذاشته تا کارایی سپر را بیازماید. بهنظر میرسد همین تغییرات دلیل تغییر رنگ بدنه در پایان پرواز بوده است.
ماسک در توضیح این پدیده گفت: «رنگ قرمز ناشی از برخی کاشیهای فلزی آزمایشی است که دچار اکسیداسیون شدند و رنگ سفید نیز مربوط به بخشهایی است که عمداً کاشیها را برداشتیم و فقط عایق باقی ماند.» این تصاویر تازه همچنین به شایعاتی پایان دادند که مدعی بودند استارشیپ هنگام ورود به جو بخش زیادی از کاشیهای خود را از دست داده است. جدا شدن کاشیها همواره یکی از مشکلات اصلی این موشک بوده، اما ماسک تأیید کرد که «تقریباً همهی کاشیها در پرواز دهم سر جایشان باقی ماندند و ارتقاهای جدید عملکرد خوبی داشتهاند.»
علاوه بر موفقیت سپر حرارتی، استارشیپ توانست یک موتور رپتور را در فضا روشن کند و ماهوارههای آزمایشی استارلینک را نیز پرتاب نماید. این دو دستاورد برای آیندهی استارشیپ حیاتیاند؛ زیرا از یک سو به اسپیسایکس امکان میدهند پوشش شبکه استارلینک را سریعتر گسترش دهد و از سوی دیگر برای کسب مجوز پروازهای مداری از اداره هوانوردی فدرال آمریکا ضروری هستند. روشن کردن دوبارهی موتور در فضا برای سازمان فضایی نشان میدهد که اسپیسایکس قادر خواهد بود موشک را در مدار کنترل کند و در همین حال، استارلینک که اکنون به بیش از هفت میلیون نفر در ۱۵۰ کشور خدمات میدهد، باید ظرفیت خود را برای پاسخگویی به رشد سریع کاربران افزایش دهد.